Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
MYUNGBO, INYEON'UN -insanlar arası bağın- ve kişiler arasındaki karşılaşmalar ile bağlantıların önceden belirlendiğine inanırdı. En iyi ve önemli inyeon'lar karı ile koca ve ebeveyn ile çocuk arasındakilerdi. Çok zamandır bildiği üzere bu bağlar, sınırların ötesinde dahi kopmuyordu. Yeni yeni anlamaya başladığı şey ise nefret inyeon'unun da varlığını yıllarca koruyabildiğiydi.
Sözcüklerin işitilmeden dağılıp gidişinde, Jade’e çınar ağacının beyaz tohumlarını hatırlatan bir şeyler vardı. Yazın güneş belli bir şekilde parlarken, o tüy gibi parçacıklar da havada yıldızlar gibi ışıltılar; rüzgâr tek bir yönden estiği hâlde her tohum kararlılıkla farklı bir yol izlerdi. Jade bir keresinde yere inip inmediklerini görmek için tohumları uzun uzun izlemişti. Tohumlar yere inmemiş, yerle gök arasında süzülmeye devam etmişti. İşte teyzesinin öldüğünü de böyle, sözcüklerin havada o tohumlar gibi asılı kalışından anladı.