Melike Ateş
@mellop
Öğrenci
Türk Dili ve Edebiyatı
Ankara, 17 Mart 2005
13 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Bütün olan, geçen şeylere rağmen, sen yine bir parça benimdin; ben bütün ruhumla senin...
Aydınlık, hasta gözleri nasıl incitiyorsa, saadet de hasta gönülleri öyle sızlatıyor. Hasta gözler gibi hasta gönüller için de karanlıktan iyi ilaç yok.
Kâmran, ben sadece senden değil, senin olduğun yerlerden de nefret ediyorum.
"Ben seni bırakıp gideyim mi?" diye sorana başka türlü cevap bulunur mu?
Bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken,
nasıl olur da onu bir başkası da sever, sevebilir?
