Serinin son kitabının 3 farklı finali var. Yazar hangisini yakıştıracağımızı bize bırakıyor. Kıvanç'ın Nehir'i hastalığından dolayı tamamen unutmasına rağmen bir şeyler hissediyor olduğunu fark ettiği son daha güzeldi. Güzel kılan şey daha çok yaşananlar değil de Kıvanç'ın sözleriydi aslında. Nehir ve Kıvanç'ın barışma sebebi çok saçmaydı. En azından affetme diyelim çünkü arkadaşları hastalığından dolayı Nehir'i ikna etti vs. Neyse. Kıvanç'ın aslında Hazel'ı itmek istediğini fark eden Nehir, Kıvanç'ı affediyor. Kıvanç'a anlatıp onu da ikna ediyor falan. Kendini Nehir'i ittiği için haklı olarak suçlu hissediyordu ya. Açıkçası, içinde katil ruhu var bu herifin. Nehir'in "Aa, aslında beni Hazel sanıyormuş o anda! Gel buraya, 4 yılın sonunda hiçbir şey olmamış gibi seninle tekrar birlikte olalım!" kısmına bağlaması beni cidden güldürdü. Sonuçta seni itmek istememesi Hazel'ı öldürme isteğini örtbas etmiyor. Bir de o kadar Amerika'ya gidip kendi ayaklarının üstünde durmaya çalışıyorsun, ne Kıvanç'mış bir çıkaramadın aklından. Güzel de bir karar aldı sayılır, kendi fikrinin arkasında dur bari. Sonucunda hiçbir şey olmamış gibi Türkiye'ye eski arkadaşlarının yanına gidiyor ve kaldığı yerden devam ediyorsun. Ne bağmış arkadaş. Herkes de birbiriyle evlenip çocuk sahibi oluyor. Irmak ve Ozan belki anlaşılabilir ama Damla ve Batu? Damla iki kere aldatmamış mıydı Batu'yu? Yazar da asla açıklamadı Kıvanç ve Damla'nın aralarında geçenleri. Bunun yanında Kıvanç'ın annesinden yazar daha öncesinde bahsettiyse ve ben hatırlamıyorsam üzgünüm ancak hastalığı bir anda çıkarmış olması... Böyle bir hastalık var mı, adı ne onu da bilmiyorum ancak ilginç bir rahatsızlık gerçekten. Kıvanç'ın da sık sık doktor kontrolünde tutulması gereken bir hasta olduğunu düşünüyorum hatta gereken hangi

Solucan IV - İzZeynep Sey · Ephesus Yayınları · 20181,405 okunma

Geri İleri