Melodi Ünlü
@melodiunlu
"Eğer bürokratik saçmalıklara, kıç kollamaya ayrılan enerjiyi gerçekten insanlara yardım etmeye ayırmış olsak bir haftada dünyayı değiştirebilirdik!"
Reklam
Öncelikle şunu söylemeliyim ki çok keyifle okudum. Umarım hak ettiği değeri görür. Genç yazarların desteklenmesi çok değerli ve böyle bir girişim yüreklendirilmeli, cesaretini kutluyorum.
Her bölümde iki dünya arasında geçiş yapmak okuma deneyimini rahatlatmış. Bölümler daha kısa sürede bitiyor gibi hissettiriyor ve daha çok okutuyor. Cemil’in peşine düştüğü ortam bana yabancı dizilerden The OA 2. Sezonu anımsattı, o zaman da çok beğenmiştim hikayenin bilim kurgu yansımasını şimdi de aynı şekilde hoşuma gitti.
Okurken duygularıma hakim olamadım, sinirlendim. Hikayenin beni böylesi içine çekeceğini beklemiyordum. Anlatı çok kaliteli, fantastik evren kurmak zaten zor, Türkiyede daha da zor.
Normalde savaş sahneleri filmde de kitapta da olsa beni çok sıkar ve koparım muhakkak ama sık sık okuyucuya farklı karakterin gözünden baktırmak merakı diri tutuyor.
Üstelik alt başlıklarla bölüm değiştikçe kitabı elinizden bıraksanız bile her geri aldığınızda hikayeye dalmakta hic zorluk çekmiyorsunuz.
5 Diyar’ın içine dalınca yaşadığım gerçeklikten ışınlandım sanki. Böyle olacağına inanmakta zorlanırım genelde. Beklentimin üstünde çıktı. Çok sağlam bir hikayesi ve dolu doku karakterleri var.
Benim favorim Silvanni ve Kieva’ydı galiba, Faraen-Consilius ikilisini de kalbimden söküp atamıyorum. Deneyimlediğimiz dünyada ise ben Harun’un yalnızlığını ve kırgınlıklarını paylaştım daha çok. Ama gidişatının. beni fazlasıyla tatmin ettiğini söyleyebilirim. 510 sayfalık bir kitap için iyi ki okumuşum dedirtmek düşünüldüğü kadar kolay değil, başından sonuna beni hiç kopmadan içinde tutması, her bıraktığımda karakterleri. özletmesi, merak ettirmesi başarılıydı benim nezdimde. Okuduğunuza değecek bir kitap.
İkinci kitabı okumayı sabırsızlıkla bekliyorum. Seri haline geleceği günü gözümde
“ Kötü niyetle iyiliğe sebep olursak, tanrı bize kanmaz, iyi niyetle kötülüğe sebep olursak, tanrının affına sığınırız.”
O kadar doğru bir isim tercihi olmuş ki bu kitap için. Osman'sız yaşattı Osman'ı. Bu hikaye gerçekten de Osman'dan uzunmuş. Daha ilk sayfasından Osman'dan ayrılıkla başlayıp sonrasında geriye kalan boşluk, alışkanlıklar ve insanın kendisiyle baş başa kalmasını anlatıyor.
Osman kitapta var ama aslında yok. Çünkü mesele Osman değil. Kitabı okurken sanki bir arkadaşım karşıma oturmuş da filtresiz bir şekilde içini döküyormuş gibi hissettim. Kısacık bir kitap ama içinde çok fazla duygu var. Bence anlatmak istediği şey şu: Bazı insanlar hayatımıza giriyor, çıkıyor ama hayat onlardan daha uzun sürüyor. Hikâye devam ediyor.
Reklam