‘Bitmek bilmeyen bir korku içinde yaşıyorum sanki. Bu sürekli korkumun kaynağı, her şeye hazır olma isteğim. Sanki bütün korkular önceden karşıma çıkmış, sanki bütün korkuları yaşamışım da artık her biri için tek tek korkmama gerek kalmamış gibi davranıyorum kendime.’
İki kişilik yalnızlık yaşamak istemiyorum.
… Bu cümle söylendiğinde genellikle susarım çünkü ona insanın kendi içinde yalnız olduğunu ve aslında bu yalnızlığın çok da kötü bir şey olmadığını söyleyemem ki.
…İçlerindeki yalnızlığı ne pahasına olursa olsun yadsıyan insanların olduğunu biliyorum.