Tarihin Abdülhamid Han dönemini yaşamış gibi olmak isterseniz okuyun. Bildiğimiz Livaneli üslubu gerçek tarihle roman yazmasıSerenad gibi bu kitabını da keyifle okudum.
Bu yorumu birkaç yerde okumuş ve bu yüzden yazara karşı önyargı geliştirmiştim. Belki başka bir kitabında vardır ama ben bu kitabında bahsettikleri gibi sürekli kendini övme durumunu gözlemlemedim.
Kitabın adı üstünde bir kral kaybediyor. Aslına bakılırsa olması gereken oluyor diye düşünülür. Çok spoi vermeden düşündürdüğü şeye geçiyorum. Acaba görüp duyduğumuz kötü insanların yaptığı kötülüklerin, kötü düşüncelerin altında farkında bile olmadıkları, bilinç dışına yerleşmiş hangi düşünceler var? Böyle düşünmeye başladıktan sonra artık kızmayı bırakıyor empati de yaparsanız eyvah! Üstüne o bahsettiğiniz kötü kişiye üzülüyorsunuz bile.
Burada sadece Lal var. İlk bunu olursanız pek çok şey havada kalır. Mor lacivert ve Siyah en son Lal. Kitapları bu sıralamaya göre okumanızı öneririm. Lacivertte Mordan, Siyahta Mor ve Lacivertten, Lalde bu üçünden bahsetmiş. İçeriğinde regresyon var. Bizde yeni tanıştık. Okuduktan sonra şimdiye kadar duyduğunuz bütün hastalıklara başka bir yerden bakıyorsunuz sadece bu da değil değişik bir boyut..
İlk incelemem,
Spoiler içerir*
Kitabın Friedrich Nietzsche, Josef Breuer, Sigmund Freud.. karakterlerin içermesi beni heyecanlandırmıştı.Çok duymuş olup aslında tanımadığım bu kişileri aynı romanda görüyormüş oldum. Belki de bundan kitabın özellikle yarısından sonrası çok daha hızlı aktı. Kitabın sonunda yazarın notundan Friedrich ve Josefin aslında hiç tanışmamış olduğunu öğrenip şaşırdım. Çünkü tüm kitap boyunca kurgunun gerçek olduğunu düşündürtüyor. Yazar 1882 yılında gerçekleşen olayları kurgusuyla kitabında birleştirmiş. Kesinlikle okunmalı.