Bir çırpıda okunabilecek, basit ve anlaşılır bir dili var kitabın. Kitapta güzellik kendisiyle birlikte iyiliği, masumluğu getirir mi diye düşündürüyor okuruna. Kitabı genel olarak beğendim ama bazı noktalarda geçişler çok hızlıydı ve anlatılan hikayenin, karakterlerin daha derin olmasını arzulardım.
İkide bir içimi kaplayan o dayanılmaz karanlığı anlatmak için sıkıntı sözü doğrusu çok zayıf kalır. İnsanı birdenbire sarıverir o karanlık; onu, yaşanan çağın niteliğini açığa vurur. Az önce her şey yüzünüze, siz de her şeye gülerken, birdenbire ruhunuzun derinliklerinde sisli bir buğu yükselir; hayatla arzuların arasına girer: insanı dünyadan ayıran bir perde olur. Yeryüzünün sıcaklığı, sevgisi, rengi, uyumu artık soyut bir yansıtıcı üzerinden kırılmış olarak gelir; hiç heyecan duymadığınızı fark edersiniz. İçinizi örten bu perdeyi yırtmak için harcanan çaba insanı bütün kötülüklere başkalarını ya da kendinizi öldürmeye, çılgınlığa kadar sürükleyebilir.