Otobüs hareket ettikten beş 10 dakika sonra bir dostluk bir ahbaplık başladıki hiç sormayın gürültülü konuşuyorlar bunlar ne kadar zamandan beri tanışıyorlar acaba? Yoksa hepsi bir yerden mi? Sordum öğrendim ki birbirlerini ilk defa otobüste görüyorlarmış. Ama bu yakınlık bu dostluk işte doğu insanın karakteri de budur
Doğu Anadolu dağlarının çoğu çırılçıplaktır çırılçıplak bir aydınlık içine batmış dağlar… doğunun baharı başkadır başka hiçbir yerin baharına benzemez olgun biçime ermiş bir başak kadar olgun bir bahar, öteki yerlerin baharları gibi birden fışkırmıyor usuldan sindire sindire gelen durgun bir bahar …
Aslında biz ölü doğmuş yaratıklarız zaten çoktandır canlı olmayan babalardan dünyaya geliyoruz ve bundan da gittikçe daha çok hoşlanıyoruz bundan zevk alıyoruz yakında bir kolayını bulup doğrudan doğruya fikir dölleri olarak dünyaya geleceğiz ama yeter bu kadar daha fazla Yeraltından yazmak istemiyorum…
Bir baba tanırdım yüzü gülmez sert bir adamdı ama kızının önünde diz çöker ellerini ayaklarını öper seyre doyamazdı kızı baloda dans ederken Adamcağız 5 saat aynı yerde gözlerini ona dikip hayran hayran seyrederdi kızının sevgisi ile aklını bozmuştu kızı eğlenceden sonra yorgun düşer uyur babası uyanarak gider mışıl mışıl uyuyan yavrusunu öpüp koklar onu kutsardı kendisi yağlı elbiseyle gezer kimseye zırnık koklamazdı fakat son parasını bile kızına harcar pahalı hediyeler alırdı beğendirincede sevincinden deli olurdu babalar kızlarına daima annelerden daha düşkün olur bazıları kızlarını evlerinde prensesler gibi yaşatırlar zannederim ki kızım olsa kocaya vermezdim..