19. yüzyılın Nakşibendî mürşidlerinden Seyyid Sıbgatullah Arvâsî (Gavs-ı Hizânî) kuddise sırruhûnun hayatından, nasihatlerinden ve sohbetlerinden önemli bilgiler aktaran “Minah” adlı eserde Mevlâna Hâlid-i Şirvânî Ölekî kuddise sırruhû şöyle nakleder:
Gavs-ı Hizânî kuddise sırruhû bir sohbetinde, “Birine mensup olmaktan maksat, ona manen intisap edip yolunda gitmektir. Yoksa sadece şeklî olarak intisap etmek gerçek intisap olmaz” buyurdular.
Yine bir sohbetlerinde şöyle buyurmuşlardı:
Mürid şeyhinin kendisine sözlü tebliğlerini beklemeden işaretlerini gözetlemeli ve bunlardan pay çıkarıp gereğince amel etmelidir. Çünkü sözlü emirler bir yarayı dağlamak gibi tedavinin son merhalesi ve aynı zamanda mürşidin müridine olan ikazının bir alametidir.