Zaman ilerleyip de yol göstereni bulunmayan bir yetişkine döndüğümüzde kendimize karşı kör oluruz. Yaşadıklarımızın üzerimizde bıraktığı etkiyi fark etmeyiz. Kendimizle temasımız azalır, içe bakmayı ya ihmal ederiz ya da nasıl bakacağımızı bilemeyiz.