Enver Akkoç
@menver
Okumak özgürlüktür.
Ufalıyor alışkanlığının zincirini,
Nicedir beklenen göçebe sıçrama;
Ve uzun süren kış uykusundan,
O vahşi soy yine açıyor gözlerini dünyaya.
Vahşi hayatta bir sabır vardır, hayatın kendisi gibi yorulmak bilmez bir ısrarcılıkla bir şeyin peşini bırakmayan azimdir; örümceğin bitmek bilmez saatler boyunca ağının başında beklemesini, yılanın halka halinde çöreklenip oturmasını, panterin pusuda hareketsiz durmasını sağlayan şey, bu sebattır.
Varoluşun zirvesini gösteren, hayatın artık daha fazla yükselemediği bir kendinden geçme hali vardır. Yaşamanın çelişkisi de odur ki bu kendinden geçme, esrime hali, insan ancak en hayat doluyken ve insanın ancak hayatta olduğunu tamamen unutmasıyla gelir. Bu hayatı unutma hali sanatçıyı etkisine aldığında bir alev gibi ondan dışarı taşar; bir askeri etkisine aldığında o asker cephede savaş çılgınlığına kapılarak düşmanına en ufak merhamet göstermez.
Yazarın okuduğum ikinci kitabı olan bu kitapta farklı konular üzerinde aforizmalar bulunuyor. Bazıları çoğumuzun bildiği ancak kelimelerle oynanmış halleri. Ancak bazıları var ki okuduktan sonra bir süre düşündürüyor insanı. Yazarın ilk kitabını incelerken de söylediğim gibi bu kitabı da okurken her satırı alıntılamak istedim. Hepsi ayrı anlamlı ve ayrı güzel. Başucu kitabı olacak bir kitap. Biraz felsefi , biraz tasavvufi bir yaklaşımla hayata dair sorularınıza çok güzel cevaplar bulabilirsiniz.
