Fakat insan hercai, bir dalda durmaz bir yaratıktır ve belki satranç oyuncuları gibi gayeyi değil gayeye giden yolu sever. Kim bilir (emin olamayız tabii) belki de insanların yer yüzünde ulaşmaya çalıştığı tek gaye, bu gayeye ulaşma yolundaki daimi çaba, başka bir deyişle hayatın ta kendisidir, yani iki kere iki dört cinsinden bir formül olan gaye değildir, zaten iki kere iki dört, hayat değildir baylar, ölümün başlangıcıdır. Hiç değilse insan bu iki kere ikiden daima ürkmüştür, ben hala ürküyorum. İnsan bütün ömrünü iki kere iki peşinde geçirir, bu uğurda denizler aşar, hayatını harcar, fakat yemin ederim, arayıp gerçekten elde etmekten korkar. Çünkü onu bulur bulmaz artık erişecek şeyi kalmayacağını bilmektedir.