Meri

Meri
Instagram: merininkitapligii
Neydi ev sahiden? Yeri geldiğinde tren kompartmanlarını, gemi kamaralarını, sokak banklarını, kaplumbağaların kabuklarını, ihtiyarların hatıralarını, çocukların umutlarını yuva yapan neydi? Sığındığımız yer miydi yuva? Gittiğimiz mi, terk ettiğimiz mi, döndüğümüz mü yoksa?
Sayfa 260·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
İnsan ne kolay alışıyor. Alıştıklarını ne kolay vazgeçilmez sayıyor. Ne kolay onlarla tarifliyor kendini ve sonra ne kolay bomboş kalıyor.
Sayfa 250·Kitabı okuyor
Alıntı
Bazen beklenmedik bir iyilik, beklenen kötülükten daha fazla incitir bizi.
Sayfa 156·Kitabı okuyor
Alıntı
Çocukluğunu sahici bir köke bağlayanlar, sonradan nereye giderlerse gitsinler, ev dendiğinde o ilk göbekbağına uzanıyorlar. Geceleri yıldızlara, gündüzleri atlaslara ihtiyacı yok onların, kaybolmuyorlar.
Sayfa 107·Kitabı okuyor
Alıntı
Gerçekten sevmek, birini her neyse tam da öyle kabullenmek, başka türlüsünü hayal bile etmemek değil mi? Onu, daha iyisini, eksiksizini düşlemeden bağrına basma yetisi. Olduğu gibi.
Sayfa 96·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam