Küçükken çok derin bir çukur bulup içine girdiğimde dünyanın öbür tarafına çıkacağımı sanırdım...
Bulutların üstünde bir şehir olduğuna inanırdım, oraya gitmek için planlar kurardım, babamın her şeyi alabileceğini sanırdım, paramızın bitmeyeceğini sanırdım, öyle değilmiş ama...Hiçbiri öyle değilmiş.
Çocukluk işte...
Geçici heveslerimizin ne yazık ki kalıcı etkileri olabiliyor. Güveniyoruz, seviyoruz, özlem duyuyoruz ve daha birden fazla duygularla ilerliyoruz. Eğer ki zamanlamada hata yaparsak kötü sonuçlar doğuyor. Bu durumların yaşanmaması adına, her adımımız temkinli ve sakin olmalı. Çünkü günümüz ilişkilerinde sevgi denilen o kıymetli nesnenin içi geçici heveslerle boşaltılıyor. Halbuki sevgi insanı var eden bir duygudur, bu dünyaya gelme sebebimizdir. İmtihanımız hayrolsun...