Köye geldim, kış mevsiminin yavaş yavaş geldiğini belli ediyor her yer. Benimle yaşıt olan köy evi ve onun merdivenleri ve tahta kapısı... Kapıda güler yüzlü bir kadın bekliyor, kapıyı ittirirken aklıma İsmet Özel'in şu derin cümleleri geliyor:"Boyasızdı tahta kapı, bu yanıyla güvenirdim ben ona." Aslında kapının bir önemi yok, kapının ardındaki önemli, insan olmadıktan sonra bulunduğun yerin ne değeri vardır ki sonuçta.