“Sen. Evet sen. Bunu okuyan gözler, bunu okuyan dudaklar, bunu okuyan sen. Sana bir şey söylemek istiyorum, ne kadar güzel bir ruhun olduğunun farkında mısın? Çok üzüldün, çok kırıldın, inan bana ben de çok üzüldüm, ama geçecek. Bu yüzden sana hitap etmek istedim, çünkü biz seninle kardeşiz. Acı kardeşi. Her ne geldi başına bilmiyorum, ufak bir acın mı var, büyük mü? Hiçbir fikrim yok. Ama bil ki, sen yalnız değilsin. İçin ne kadar acısa da şunu bil, insan tek başına diye yalnız olmaz. Çok güzel bir ruhun var. Ruhunu sev. Ne kadar tek başına olursan ol, yalnız olmadığını bil. Sen varsın, ruhun var, ben varım, bizler varız. Tek başımızayız ama asla yalnız değiliz. Ve asla olmayacağız.”
“Düşünceyi açığa vurma özgürlüğü yoksa, insanların özgürlüğünden söz edilmez.”
Voltaire
Sayfa 526