Benim bu dünyada bir yerim olmadı,
Kuytu gövdemi saymazsak eğer.
Gövdem ki varla yok arası,
Hem varlığa, hem yokluğa değer.
Ama yüreğim hiç solmadı.
Bir gül koklayayım izin verin de.
Ben yaşama da, ölüme de inandım;
Tamamlarlar sanırdım eksiklerimi.
Çarşıları hep birlikte gezerdik;
Biri dostumsa, sevgilimdi öteki.
İkisinin adını yanyana andım.
Bir soluk alayım izin verin de.
Metin Altıok
Sana adınla seslenmek
Seni senden dilemek gibi
Adını güneşe doldurmuşsun gibi
Aşk damarlarım çatlıyor gibi
İçtenlik dolu sesin
İkrar dolu bir gülümsemenin ardından el sallar daima
Medeniyetler yüzünde maskelenmiş sanki
Müzede olmak gibi bir şey senle olmak
Ellerinle tarihe karışmak
Ellerinde tarihe sevdalanmak