-Biz hep normal olmayan insan tarif etmeye kalkar ve bu yönden bir tedavi şekli bulmaya çalışırız. Ya normal olanı tarif et deseler ne yaparız?.. O zaman, karşımıza, taş gibi, odun gibi, hissiz ve şuursuz bir şey çıkmaz mı?
Ruhu bir tarla… Vehimlerden bu tarlaya kara bulutları halinde çekirge… Gözlerini kapattığı zaman da kıvrım kıvrım beyni akıyor. Her fikir, bu kıvrımlar arasında akan siyah bir kan damlası…
Ne vehimler, ne şüpheler!..