Bakışlarını papaza çevirdi. "İyi bir insan mısınız?" Her seferinde onu tüketen soru. Her kurbanda. "Kibar mısınız?" Papaz bu sözleri düşünerek kaşlarını çattı. Kadının ne tür bir güvence aradığını anlamaya çalışıyordu ancak tahmin etme şansı yoktu. Yine de tereddüdü kendi başına bir güvenceydi. Kötü olanlar hızlı ve tereddütsüz şekilde yalan söylerdi veya daha da kötüsü, bazen mizaha başvurarak, soruyu geçiştirirdi. Vicdanı olanlar ise durur ve soruyu değerlendirirdi. "Hiçbirimiz gerçekten iyi değiliz" diye yanıtladı papaz nihayetinde. Öylesine nazik, öylesine kibar bir şekilde omzuna elini koydu ki Devon neredeyse oracıkta kusacaktı. "Yapabileceğimiz tek şey bize verilen ışıkla yaşamaktır."
"Bazılarımızın hiç ışığı yok" dedi Devon.