merve çapar
@mervecapar
Sosyolog - Moda Tasarımcısı-Fashion Illustrator
Şu anda okuduğu kitap
Onun toprağına ekilip orada büyümüş bir fidan gibi onun iklimine, rüzgarına, suyuna uygun biçimde gelişmiştim, ona bağımlıydım, onu kalabalık bir havaalanında, bir istasyonda, bir mitingde uzaktan görsem bile en küçük bir hareketiyle dalgalanıp heyecanlanırdım. O benim Büyücü Merlinim, onun büyüsünden kurtulamazdım, onun verdiği mutluluğu başka kimse veremezdi.
Bunu hissediyordum. Ona böylesine bağımlı olmak, bana onu asla kaybetmeyeceğime dair garip bir güven duygusu da bağışlıyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kızmıyor, hesap sormuyor, en korkuncunu, en dayanılmaz olanı yapıp kendini çekiyor, benimle arasında hiçbir özel bağ yokmuş gibi davranıyor, beni hayatının dışında bırakıyordu. Her türlü kızgınlıktan daha yaralayıcı olan bir sükûnetle yapıyordu bunu.
Sadece kendisinin bildiği bir büyüyle dünyanın benim tanıdığım, değdiğim, gördüğüm, anladığım gerçeklerini bir tül perde gibi kaldırıp her zamanki gibi beni de kendisiyle birlikte başka bir gerçeklik âlemine geçirmişti.
Okurken dünyanın ışığı değişiyordu, insanlar ve olaylar duru bir berraklığa kavuşuyordu, kimse beni seyredemeden, bana dokunamadan dünyayı seyredip, romanların içindeki insanlara dokunabiliyordum. Kendimi güvende ve güçlü hissediyordum, böyle hissetmek beni iyileştiriyordu. Yaşam geçici, bu nedenle de yapay gözükürken, romanlar kalıcı ve sahici gözüküyordu. Her kitapla birlikte yaşadığım çağ, bulunduğum yer, daha da önemlisi kimliğim değişiyor, bunaltıcı bir esaret duygusundan sıyrılıp hiç kimsenin sınır koyamadığı bir özgürlüğe kavuşuyordum.
Ben gidemedim.Mutluluğu nerede kaybettiysem orada aramam gerektiğine, ancak orada bulabileceğime karar verdim. Bütün yaşadıklarımı bir bavula doldurup geçmişe fırlatmanın, geleceğimden de bir şeyleri alıp götüreceğini, hep bir şeylerin eksik kalacağını, beni bir daha iyileşmeyecek biçimde sakatlayacağını hissettim sanırım. Hep bir eksikliği tamamlamaya çalışmaya, eksik bir hayat yaşamaya tahammül edemeyeceğimi anladım.