"İçinizden ağlamak geldiğinde ağlamanıza izin verin. Nasıl ki gülmek istediğinizde gülebilmeniz gerekiyorsa, aynı şekilde ağlamak istediğinizde de özgürce ağlamalısınız. Bunu yapabildiğimizde hayat bizim için çok daha hafif, çok daha taşınabilir bir hal alır. İnsanlar ağlaması gereken yerde ağlayamadığı ve gülmesi gereken yerde gülmeyi unuttuğu için acı çekerler. "
~"İnsan doğası",diye sürdürdüm konuşmamı, "sınırlı: Sevinç, üzüntü, acıya belli bir dereceye kadar katlanabilir ve bunun üstüne çıkınca mahvolur. Burada sorun birinin zayıf ya da güçlü olması değil, ister psikolojik ister fiziksel olsun, duyduğu üzüntünün miktarına tahammül edebilmesi ya da edememesi."
"Sen kendinle ne zaman baş başa kaldın en son? Ömür boyu taşımak zorunda olduğun bir ruhun var. Ve onunla bir merhabalaşmadan yitip gideceksin farkında mısın?"