Aelin başını geriye atıp ırmaktan gelen esintinin tadını çıkardı.
“Senden kendim halledemeyeceğim neyi isteyebilirim ki?”
“Sorun da bu. Evet, kendi başına çoğu şeyin üstesinden gelebilirsin. Fakat böyle yapmak zorunda olduğun anlamına gelmiyor bu.”
Ben yoksunluktan, karanlıktan ışığa gelir gibi geldim sana. Ayrıca niye olmasın ki? Bizi ruhumuzun ıssızlaşmasından kurtaran, mesleğimizin tekdüzeliğini dengeleyen böyle kadınlar
değil midir? Meslek hayatında, orada üstün olabiliriz; karar veren, emreden, altımızdakileri yönlendiren biz olabiliriz; fakat sevdiğimiz kadının karşısında, orada bu kötü hırs kalmıyor, inan bana.