merve kanbir
@mervekanbir
Kader ne tuhaf; kimin hafızadında sonsuza dek güzel kalabilmek için didinip ihtimam gösteriyorsak, en çirkin halimiz onların hatırasında saklı kalıyor.
Çünkü sevgi yaralar; bir türkü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar.Diğerleriyse geçer, bir an gelir, şifalı bir kelime, merhametli bir el, hassas bir gönül dokunur ve geçer gider. Sevgi geçmeyen yaralarla sınanır.
Reklam
Ne aptallık değil mi Maasaadet? Sunacağın şeyin ona değil kendine olduğunu, şimdi buruşuk, bükülmüş, işe yaramaz bir kadınken mi anladın?
Halâ şaşarım düşündükçe, insanın yüreği nasıl olur da sevdadan çatlamaz diye. Çünkü bu şaşkınlığı bana duyuracak güçteydi sevda.
Belki herkesi affederek aslında kendinizi affedersiniz. Kendinizle yeniden ve daha anlamlı bir bağ oluşturur, çocuğu sokaktan içeri alır, dizindeki yaraları temizler, burnunu siler, neden korkup ağladığını, neye öfkelendiğini sorar, sevildiğini söyler, güvende olduğunu hatırlatır, tüm dünya ondan vazgeçse de onu terk etmeyeceğinize söz verirsiniz. Barışırsınız kendinizle ve hayatla..
Bazen hâlâ keşke beni hiç sevmeseydi diyorum. Bilmemek, bilip de kaybetmekten yeğdir.
Reklam