korku cezadan daha beterdir, çünkü ceza nihayetinde bellidir ve ister küçük ister büyük bir ceza söz konusu olsun, korkunun korkunç sonsuzluğundan daha kötü olamaz.
bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası da sever, sevebilir?