Merve Nas Yıldız
@mervisceblog
“Senin çarpık bir insan olduğunu düşünmeye başladım, belki insan bile değilsin.” Kate gülümsedi. “Bildin galiba,” dedi Kate. “İnsan olmak istediğimi mi sanıyorsun? Şu resimlere baksana! İnsan olacağıma köpek olmayı tercih ederim. Ama köpek değilim. İnsanlardan daha akıllıyım. Beni kimse incitemez.”
Belki de iyi bir evlilik, böyle farklı meziyetlerle donanmış iki ayrı kişilik gerektiriyordur.
“Ben meseleleri sorgulamaktan zevk alıyorum. Bir taşın yanından geçip altına bakmadan yürümeye hiç razı olmadım.”
“Tanrım, günler nasıl geçiyor! Tıpkı hayat gibi: bakmazken çabucak, bakarken ağır mı ağır.”
“Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.”
“Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.”
“İyi ya, boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız, kül oldunuz.”
“Ama vardım; kül bunun kanıtı.”
