Şükür. Hiçbir şeyi hatırlamazsanız bile bunu hatırlayın. Ne olursa olsun şükredin. Neden? Çünkü şükrettiğin an, var olana odaklanıyorsun demektir, yoksunluk yok demektir.
Arada sallanacağız, arada düşeceğiz. Yaşam bizi bir hikâyemizle daha yüzleştirdiği için, o her ne ise onunla göz göze gelip, temizleyip biraz daha gerçekte yaşayabilme fırsatını yakaladığımız için şükredeceğiz.
Her şey bir oluştur. Her an kim isen, kalp bölgesinden yayarsın bunu kâinata. Deneyim an’da kim olduğunla belirlenir. An ve beraberindeki her şey, oluşun ne ise o olarak algılar seni ve onunla karşılaştırır, ona cevap verir.
Öncelikle yaşamın getirdiğini kabul edeceksin. Durum ne ise kabul. Kabul etmek demek ‘aman ne güzel’ demek değil, o an önündeki ne ise onunla barış içinde olmandır. Direnmemektir. Reddetmemektir.