Merve ZORLU

Bir şey koparır bizden, yıllar, akıp giderken.
Sayfa 27
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Günahkârlar öfke ve hiddetlerini doğrudan değil, suyu fokurdatarak açığa vurmaktadırlar.
Sayfa 112
Gecenin ayazıyla bükülen ve kapanan çiçekler, gün ışığını görmeleriyle dalları üzerinde nasıl doğrulup açılırlarsa, ben de kırılan cesaretimi öylece topladım.
Sayfa 80
;acıların en acısı kendi kendimize çektiğimizdir.
Sayfa 48
Ey insanoğulları! Ömrünüz bence bir hiç. Kim ermiş bu dünyada Özlenen mutluluğa? Hayal mutluluk denilen; O da sönüverince Anlar gerçeği insan.
Sayfa 46