dokuzuncu hariciye koğuşuna doğru ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürürdüm, camlı kapıların garip bir beyazlıkla gözlerime vuran ve içimde korku ile karışarak yuvarlanan parıltıları arasında o dehlize girerdim ve yalnız başıma köşeye ilişirdim, kımıldamazdım, susardım, beklerdim, korkudan büzülürdüm, rengimin uçtuğunu hissederdim.
Reklam
Şimdi geceleri yıldızları dinlemeyi seviyorum. Beş yüz milyon çan çalıyor sanki.
Birinin sizi evcilleştirmesine izin verirseniz gözyaşlarını da hesaba katmalısınız.
"Kimsin sen?" dedi Küçük Prens. "Güzelliğine diyecek yok."
Ah, Küçük Prens'im! Senin o üzüntü dolu küçük hayatını yavaş yavaş anladım böylece. Uzun süre günbatımındaki tatlılık tek avuntun olmuştu.