Mesut Demir
@messud
22 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Yaşamda canlılığın tek kanıtı var, o da kahkaha. Hazcı hedonist filan değilim haşa. Maksadım, gençliğiniz geçmesin boşa. Goku gibi, sevgili, melek yoldaşım, aziz ve kutsal insan Göksenin gibi yani, kasmayın kendinizi. Hasetçi zombilerin tuzağına düşmeyin. Medeniyet ve kültür, toplum ve ahlak, sizi fena halde yanıltabilir. "Haklıyım" sanırsınız, "vicdanlı ve zekiyim." Hatta nasıl demeli "Hayvanla aramdaki fark büyüyor giderek" filan zannedersiniz. Elbette kabalığın lüzumu yoktur. Ve lakin tabiatın şefkatini hissedin. Müsterih, güleç olun. Düdüklü ve silahlı bir zaptiye olmayın. İtfaiyecisi kendi kendinin.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ferit'in gözleri daldı. Sevincin bundan fazlası kriz halini alabilirdi. Bahtiyar olmaya alışmamış insanların, her saadetin arkasında pusu kuran fena talihlerin bir suikastinden ürkmelerine benzeyen sebepsiz bir korku içinde sevincini frenliyordu.
Sabahleyin uyanınca, başında bir ağırlık. Vücudu çok yorgun. Kollarında ve bacaklarında uğulmak ihtiyacı. İki kuvvetli el, onu leğenden çıkmış bir çamaşır gibi sıksa ve bursa. İki kuvvetli el. Ve birdenbire patlayan bir his deposundan ruha boşalan bir Selma özleyişi. Selma, Selma, Selma! Onu bugün görmesi lazım. Hatta şimdi, şimdi gidip görmeli. Geceleyin, haberi olmadan, nasıl içine dolmuş, dolmuş, sabahleyin taşıyor. Tepesinden tırnağına kadar Selma dolu. Ağzından, burnundan çıkan nefes odur. Bütün bunları bir kaçış mı yaptı? Bir kaçış, ne saltanat! Kaçmak, sevgiliden kaçmak, sevilmek için kaçmak, fakat kaçabilmek. Ben kaçabilir miyim?
Kendi merkezî etrafında her gün biraz daha süratle dönmekten başka bir şey yapmayan insan, atlıkarıncada gözlerini kapayan çocuğun kilometrelerce uzaklara gitmesi hayaline benzer bir ilerleme vehmi içindedir. Ben'inin tatmin edildikçe artan ve her gün biraz daha maddi bir mahiyet alan isteklerini karşılamaktan başka neye çalışıyor? Eğer bugün, eski Yunan düşüncesinin tazelenmesine borçlu olduğumuz bir klasik temelli kültürümüz ve Rönesans dehalarından gözlerini ayırmayan güzel sanatlarımız varsa, belki de, Eflatun otomobile ve Michel-Angelo uçağa binmediği içindi. İki bin sene sonra bugünkü kültürümüzden ve sanatımızdan adi bir pragmatizm ve daha soysuzlaşmış bir sürrealizmden başka bir şey kalacağına emin misiniz?
Ben eminim. Çünkü Matmazel Noraliya'nın koltuğu vardır. Bu, bir isyanın ve insan düşüncesi kadar yeni bir aydınlığın sembolüdür.
