Reklam
doğduğumuz ailemiz kaderimizdir gibi bir alıntıİnsan ve Hayat
kişi her seferinde çocukluğunda bulduğu dünyadan daha iyi bir dünya bulmayı umut eder fakat yine aynı çocukluğundaki ortamı yaratır.
Çocuğun her şeyi misli şiddetiyle duyduğunu, yaşadığını, bir yetişkinin bile kendisini savunmak konusunda aciz kaldığı yerde onun zaten küçük ve güçsüz bedeniyle kendisini çok daha çaresiz hissedeceğini hesap etmenizi rica ediyorum.
Sayfa 256
Çocuk, anne-babası bazen onu mutlu ettiği, güldürdüğü, ara ara onlarla iyi vakit geçirdiği için, anne-babasının ona acı çektirdiğinin farkına varamadan, yavaş yavaş ölüyor.
Çocuk, bir oyuncak ya da kedi yavrusu değildir; potansiyellerini geliştirmesi için büyük miktarda sevgi, ilgi, bakım isteyen bir ihtiyaçlar yumağıdır. Bunu hazır olmayan insanlar, çocuk yapmamalıdır.
Reklam