Zaten, bir felakete sükûn ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir.
Sayfa 11
Reklam
İçinde olunca anlayamıyor insan; çünkü çoğu kez, göstere göstere vurmuyor hayat. Sağdan beklerken soldan, soldan beklerken sağdan... Bazen sadece ruhundan. Duvardaki her tüfek patlamıyor, sırf ben gördüm diye. Hem ben görsem ne olur, görmesem ne !
Sessizliği de tanımıştık. Söyleyecek yeterince anlamlı bir şeyimiz olmadığında ya da daha ziyade söylediklerimizin kaile alınmadığı yerlerde susmuştuk.
Ne tam ışığa, ne tam karanlığa aittir gölge. Işık ve karanlık onu daima arzular. Işık ve karanlık daima onu yemeye, onu içine almaya çalışır. Ama o ikisinin de olmaz. Gölge eşiktir. Işıkla karanlığın eşiği. Geldiğinde gölgenden tanıyacaklar seni. Ve öyle sevecekler. Seni bekleyenler seni tanımak için gölgenden girecekler. Ruhunun karanlığını ya da ışığını değil gölgeni içecekler.
Çalışmak da sadece kaçmaktı, var olmaktan, düşünmekten, dünyaya bakmaktan, durmaktan, anlamaktan kaçmak. Çalışmak şimdi ve başından beri de Musa'dan kaçmaktı. Alın hadi yapın, hadi başarın, olun, skorlarınıza yeni skorlar ekleyin, ben bir şey yapmayacağım. Yapmak da sizin olsun olmak da.
Reklam