Dosto ıstırabın romancısı ıstırabın, merhametin, şuuraltının Raskolnikov fahişe sonya nın önünde eğilirken “ senin önünde değil acı çeken tüm insanlığın önünde diz çöküyorum der .
Gideceksin Tanrı’lar bile rolünü bitiren aktörler gibi kah birer birer kah hep beraber çekiliyor bu sahneden.senşn zavallı gölgen oyuna katılmayan bir kukla gibi unutulup gidecek