"Last Night" filmi, ihaneti ilk kez gözümde masumlaştıran şey olmuştu. Şimdi ise bu kitap, düşüncenin ikinci durağı oldu. Belki de gerçekten herkes yüreğinin götürdüğü yere gitse, dünya daha samimi, daha huzurlu bir yer olurdu. Ama bilmiyorum... Belki de ben, yüreğimin sesini hiç dinlemediğim için bu fikre bütünüyle katılamıyorum. Yine de içimde, kitabın bıraktığı o ince burukluk hâlâ duruyor; bir şey eksik kalmış gibi, tamamlanmamış bir cümle gibi.. En sevdiğim alıntıyı aşağıya bırakıp, kendi içime çekileceğim...
"Ağlama," diyordum, "senden önce gideceğim doğru ama burada olmadığım zaman da, hâlâ var olacağım, senin belleğinde güzel anılarda yaşayacağım; ağaçlara, bostana, bahçeye baktıkça, seninle birlikte geçirdiğimiz bütün mutlu anları anımsayacaksın. Benim koltuğuma oturacak olursan, bugün öğrettiğim keki yaparsan da aynı şey olacak ve kahverengi burnumla beni karşında göreceksin."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dur, sessizce dur ve yüreğini dinle. Seninle konuştuğu zaman kalk ve yüreğinin götürdüğü yere git.
İnsan kendi hakkında bir düşünceye sahip değilken bir düşünce uğruna savaşmak, yapılabilecek en tehlikeli şeylerden biridir.
Onu sandığın dibinde görür görmez aklıma seninle aramızın son kez iyi olduğu gün geldi. Ne zamandı? Bir yıl, ya da daha fazla oldu.
Bir gün, insanın içgüdülerine tutsak, karmaşık ve çok tehlikeli aygıtları kullanmaya bayılan biri olduğunu düşünüyorum, bir başka günse artık kötü günlerin geride kaldığını, ruhun en yüce yanlarının artık ortaya çıkmaya başladığına karar veriyorum. Acaba hangi savım doğru? Kimbilir, belki ikisi de değil, belki de iki binin ilk gecesinde, gökyüzü, insanoğlunu, aptallığı ve gücünü pek de bilgece olmayan bir biçimde harcadığı için cezalandıracak ve yeryüzüne ateş ve taş yağdıracak.