Ebrar Mete
@meteebrar
Şu anda okuduğu kitap
Saate bir göz attı. Daha üç saat vardı ve son buluşmalarının ayrıntılarıyla ilgili anılar kanını tutuşturdu.
“Tanrım, ne kadar aydınlık! Bu korkunç bir şey, ama ben onun yüzünü görmeyi seviyorum, bu fantastik ışığı da seviyorum… Kocam! Ah, evet… Çok şükür onunla ilgili her şey sona erdi.”
Anna kocasının soğuk yüzüne umutsuzca bakıp, ağır ağır:
-Hayır, yanılmadınız, -dedi. -Yanılmadınız. Umutsuzluk içindeyim, olmamam da olanaksız. Sizi dinliyorum ve onu düşünüyorum. Onu seviyorum, onun sevgilisiyim, tahammül edemiyorum, korkuyorum, sizden nefret ediyorum… Bana istediğinizi yapın.
-Ben mi mutsuzum? -dedi. -Ben, kendisine yiyecek verilen aç bir insan gibiyim. Üşüyordur, giysileri yırtık pırtıktır, utanıyordur belki, ama mutsuz değildir. Ben mutsuz muyum? Hayır, işte benim mutluluğum…
