Çocuklar bizim gölgelerimizdir. Bundan dolayı onlar, söylediklerimizi değil, yaptıklarımızı yapıyor, yaşadıklarımızı yaşıyorlar. Bu konuda çok ciddi arızalarımız var maalesef… Çocuklarımız, hayatımızda bir bütünlük görmüyor. Sokakta başka, camide başka, vakıfta başka, arkadaşlarımızın yanında başka, evde başka bir kimlikte olduğumuz için çocuklara örnek olamıyoruz. Sonra da suçu onlara atıyoruz. Kendimiz namazları aksatıyoruz ama namaz kahramanı çocuklar bekliyoruz. Kitap okumuyoruz ama âlim olacak çocuklar umut ediyoruz. İnternet ve televizyon ile münasebetimiz de belli, elimizden telefonu da düşürmüyoruz. Çocuklarımız bunları yaptığında da onlara farklı şeyler söylüyoruz. Söylediklerimiz ile yaptıklarımız uyuşmadığı için de ne söylersek söyleyelim, ne yazık ki maya tutmuyor.
Çocuk Yetiştirme Ahlâkı, Muhammed Emin Yıldırım