Tekin yakışıklı bir o kadar da çapkın bir adam. Yurtdışından döndükten sonra, kuzeni Öykü ve onun eşi Poyraz'ın şirketinde çalışmaya başlamış. Hayatı hızlı yaşamayı seven, bir kez görüştüğü
Meyra -Bir Bosna Hikayesi
< Bazı hikayeler yalnızca bir kadının değil; bir milletin acısını taşır. >
Avrupa'nın orta yerinde, bütün dünyanın gözlerinin önünde gerçekleşen 20.yüzyılın en büyük trajedisi Bosnalı Müslümanların soykırımı oluyor. Tamamen gerçeklere dayanan, gerçek hikayelerden, acılardan yola çıkılarak yazılan bir eser.
Sırp ordusu ve paramiliter kuvvetler, Sırplara ait olmayan her şeyi yerle bir etmiş, Sırp olmayan birçok insanı hunharca katletmiş, küçük çocukları bile öldürmüşlerdir.
1992 yılı, Sırplar ve Müslüman Bosnaklar
Srebrenitsa katliamı, Meyra ve Samir... Yıkılan sadece evler değil hayaller... Ailesini, hayallerini,umutlarını kaybeden, acılara göğüs germeye çalışan bir avuç insan...
Binlerce kadının yaşadığı acıları okumak hiç kolay olmadı. Gözlerinizden yaşlar akıyor okurken, okumaya bile dayanamiyorsunuz. Ama insanlar bu acıları yaşadı biliyorsunuz... Kitabi okuyunca bir boşluk olmuyor içinizde bir farkındalık oluyor, vicdan muhasebesi yapıyor, sorgulama ihtiyacı hissediyorsunuz. Allah ülkemize nasip etmesin; çünkü savaş sadece toprağı değil ruhları da yakıyor.
Puan vermedi·628 syf.·
2019 18. kitabı
Meyra, İncir Kuşları gibi Srebrenitsa katliamını anlatan ve başrolde, oradaki Suada gibi Meyra'nın olduğu bir kitap. Bu iki kitabı seri olarak düşünmeyin, birbirinden bağımsızlar. Başrolde Suada veya Meyra var, fark etmez. Onlar sadece bir isim. Aslında anlatılan oradaki tüm kadınlar.
Ama açıkçası bu kitabı İncir Kuşları kadar sevmedim. Belki ilk kitaptan sonra hâkim olduğumdan dolayı anlatılan savaş bilgileri yeni bir şey öğreniyormuş hissi uyandırmadığından, belki İncir Kuşlarında olduğundan daha fazla uzatıldığından bazı şeyler. Mesela tecavüz sahneleri diğer kitaba göre daha ayrıntılı ve fazlaydı. Tavsiyem bu konu hakkında okumak istediğinizde diğer kitaptan yana seçiminizi yapmanız. Ama şunu tekrar söyleyeyim, burada mevzu Meyra ya da Suada'nın öyküsü değil. İkisi de aynı şeyleri yaşamış kadınlar zaten. Sadece üslup bakımından diğer kitap daha kısa ve özdü. Vermek isteneni anlatış açısından. Yoksa acıları kıyaslamıyorum hiçbir zaman.
Onun dışında Meyra ve Samir'in hikâyesi de Suada ve Tarık'ınki kadar saf. Bu ikiliden etkilendiğimden ötürü şöyle derdim yine ortaokulda: "Çocuklarım olursa adını Meyra ve Samir koyacağım."
Böyle hayatlardan haberdar olduğumda şunu daha güçlü söylüyorum: "Kitaplar iyi ki var!"
🦋İncir Kuşları'nı okuduğum da nasıl bir etki yarattıysa Meyra, onun on katı...
1992 de başlayan 3 yıl 3 ay süren bir katliam bu. Yaşanılanlar, yaşanılanların gerçek hayat hikâyesi olması.
"Maya, iyi görünmüyorsun," diyerek konuşmaya dâhil olan Meyra'nın yüzü asıktı.
"Dert etme," dedim. "En son ne zaman iyi göründüğümü hatırlamıyorum."
"Ben de hatırlamıyorum," dedi Pars.
"Ben de hatırlamıyorum," dedi Fetih.
"Şu beni kaçırdığında," dedi Meyra çenesiyle Fetih'i işaret ederek. "Bir partideydiniz, o zaman çok hoş görünüyordun." İçtenlikle gülümsedi. Büyülü kırmızı gece, her şeyin başlangıcı... Şimdi o kadar uzak geliyordu ki!
"Ah!" dedi Fetih. "Evet. O gece büyüleyiciydi."
