"Ey, kendisinde kaybolmuş kişi
Bilmezsin, bedenin sana mezar olmuş,
Nefsini tanımadıkça, nefsin seni gömer olmuş."
Sayfa 66
Zaman, yer, yâd edilen bu gençlik anıları, gökyüzünde parıldamaya başlayan birkaç yıldız, bu ıssız sokakların mezar sakinliği, için için hazırlanan amansız maceranın yakınlığı, hassas bir şair olduğunu evvelce söylediğimiz Jean Prouvaire’in alacaklığın içinde alçak bir sesle mırıldandığı bu mısralara hazin bir güzellik veriyordu.
Reklam
Bu kitapla birlikte ilk kez yazarın kalemiyle tanışmış oldum ve daha ilk sayfalardan itibaren neden bu kadar kıymetli bir yazar olarak görüldüğünü anlamaya başladım. Sarı Nehir Öyküsü ilk bakışta bir
Reklam
Reklam