Mehmet Furkan Kocaaslan
@mfkocaaslan
Asıl aktif olarak goodreads'i kullanıyorum. Oradan da takip edebilirsiniz.
24 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Barselona'dan Tübingen'e, Roma'ya, Avrupa'ya uzanan, Adria Ardevol'un kişisel tanıklıklarından yola çıkarak Avrupa'nın tarihine ışık tutan bir metin Katalon yazar Jaume Cabre'nin İtiraf Ediyorum'u.
Adria Ardevol.
Küçük bir çocukken, annesinin "Dünyaya mutlu olmak için gelmedik" sözüne karşılık "Ben mutlu olmak için geldim " der.
Aslında küçüklüğünden, aile yaşantısından başlayarak hayatına yolculuk ettiğimiz Adria Ardevol'un öyküsü bu cevabında gizli.
Katalonya'da, eğitimli ama bir o kadar despot ve mükemmelliyetçi bir aile. Antika düşkünü baba, çocuğunun kusursuz olması için boğdukça boğan bir anne.
Latince, İtalyanca, Almanca, Aramca, İngilizce ile etrafı çevrili, çocuk olmasına fırsat tanınmayan Adria. Anne ve babasının tüm bu sınırsız isteklerinin arasında nefes almaya çalışmaktadır.
Ve yakın arkadaşı Bernat. Roman boyunca Adria'nın yolculuğunun en yakın tanığı. Adria'nın yıllar ilerledikçe artan yalnızlığında var olan Bernat.
İtiraf Ediyorum, sadece bir kişisel yolculuk değil elbette. Kitabı ilginç ve son derece dokunaklı kılan kısım, Adria Ardevol'un yaşamına tanıklık ederken aynı zamanda bir karanlık Avrupa tarihine de yolculuk ediyor olmamız.
Adria'nın elinden geçen, onun dokunduğu her bir nesne ... Bu nesne bir keman olabiliyor, bir ayna veyahut bir el yazması nadide bir kitap. Bu nesneler aracılığıyla bir başka insanın hayatına dokunuyoruz habersizce. Adria'nın yaşamındaki bu parçalar bir başka insanın trajedisi, kaderi. Kitap, Adria'nın günlükleri ve itirafları ile ilmek ilmek örülürken bizi de bu nesnelerin öyküsüne götürüyor.
İtiraf Ediyorum, ayrıca anlatım tarzı, üslup olarak da Türkiyeli okurun ilk kez karşılaştığı bir anlatım içeriyor. Jaume Cabre, son derece farklı bir ifade tarzı ile okurunu selamlıyor.
Kalınlığıyla ters orantılı olarak ilgiyle
Çünkü kötülük, ne kadar basit olurlarsa olsunlar, bütün mutluluk tasarılarını bozmaya bakar ve çevresinde mümkün olan en büyük yıkımı arzular.
- Yedinci yılı bitireceksin, sonra sekizinciyi ve sonra iki yıl da virtüoz olmak için çalışacaksın, zamanı gelince de Juliard School'a gideceksin ya da Manlleu hocayla nereye karar verirsek.
- Anne, hayatımı icracı olmaya adamak istemiyorum.
- Sebep?
- Beni mutlu etmiyor.
- Mutlu olmak için gelmedik dünyaya.
- Ben onun için geldim.
- Bruno, Bruno kendine gel!
Fakat Bruno kendine gelemiyordu, uluyordu ve acısı ağzından ve gözlerinden fışkırıyordu ve Rottenführer Mathäus ne yapacağını bilemediğinden üstlerine haber verdi, üç dakikaya kalmadan bizzat Oberlagerführer, Obersturmbannführer Rudolf Höss, asker Bruno Lübke tabancasını çıkarıp ulumayı da kesmeden ağzına soktuğu anda ortaya çıktı. Bir SS askeri, bir SS!
-Hazır ol asker!- diye bağırdı Obersturmbannführer Höss. Fakat asker uluduğu için ve namluyu gırtlağına sokmakta olduğundan üstü onu engellemek için atıldı ve Bruno Lübke doğrudan cehennemi boylamak ve Birkenau'yu, solumak zorunda bırakıldıkları külleri ve o öğleden sonra gaz odasına sokmak için kendi elleriyle ittiği, sonra bir Yahudi Sonderkommando dişi faresinin saçlarını kazıyıp krematoryum önündeki sıraya soktuğunda tekrar gördüğü, Ursula'sının kopyası olan o kızın bakışlarını ebediyen unutmak umuduyla ateş etti.