"Bağdat'ı almaya çalışmak, Bağdat'ın kendinden daha mı güzeldi ne". Büyük mareşel 4. Murat. Yaşına göre çok büyük zaferler sığdırmış birisinin sözü.
Martin edenin kitap boyunca bir statüye ulaşma çabası ve elde etmesi. Ardından gelen psikolojik hal.
Nedense bu iki durum bana çok benzer geldi.
Gözümüzde çok mu büyütüyoruz sonuçları yoksa yolun kendisi gerçekten çok mu keyifli?