Ve Hüznüm' le ben, sevdik birbirimizi; bizi kuşatan dünyayı da sevdik, çünkü Hüznüm' ün müşfik bir kalbi vardı ve benim kalbim de Hüzün sayesinde müşfikti.
Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.
Meczup: kendini Tanrı’ya vermiş, Tanrı sevgisiyle aklını yitirmiş, Tanrı âşığı (kimse)