Geçmiş, geride kalan herkes
ölü bir ağaçtan geri kalan kuru yaprak gibi.
Camın önünden rüzgar kuru yaprakları uçuruyor; fakat ağaçlar gitmiyor.
Onlar penceremin önünde duruyor.
Ağaçlar kesildi üzerlerindeki yapraklar toprağa karıştı.
Şimdi geride sadece ağaçların hatıraları var.
Ben ağaçları kurutan hastalık gibiyim.
Ben, yer çekimi ve pasım.
Düşlerimde hepimiz yine beraberiz ve annem mutlu.
Fakat düşler, ağaçtan düşen yapraklar gibi ve babam gitti.
Ona sesleniyorum, fakat her nerede ise beni duyamıyor.