Belki de bunlar son satırlar artık
Kelimeler kifayetsiz kalıyor sana
Ne desem boş ne söylesem...
Pardon, sağır olduğunu unutmuşum.
Belki de bunlar son kelamlar artık
Başkalarıyla mutluluk yaşayana ne denir ki
Bu arada beddua da etmiyorum inan ki
Kağıt kalem elimde döküyorum içimi.
Beni aramaya devam et başka ellerde
Bazen hatırla, ne kadar çok seviyordu beni
Ne kadar da çabalıyordu mutlu olmam için
Bir bebek gibi ilgileniyordu...
Belki de bunlar son sitemler artık
Geldi, geçti, gitti ve bitti
Bir daha kapıma gelmemen ümidiyle
Sana da sevdama da hoşça kal...