Mikail

Mikail
@mikailguzel
"Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa."
91 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Hz. Ömer (r.a) der ki: “Sizinle tanışmadan önce içinizde adı en güzel olan dikkatimizi çeker ve adından dolayı muhabbet duyarız. Tanışıp sizi görünce içinizde tavırları en güzel olana muhabbetimiz yönelir. Sizi deneyip tecrübe ettikten sonra ise muhabbetimiz, en doğru sözlü olana ve emanete en iyi sahip çıkanadır.”* * İbn Ebü’d-Dünyâ, Kitâbü’s-Samt, nr. 487.
Sayfa 138 - ON DÖRDÜNCÜ ÂFET: YALAN KONUŞMAK ve YALAN YERE YEMİN ETMEK
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ebû Hüreyre (r.a) der ki: Resûlullah (s.a.v) şöyle buyurdu: “Üç huy vardır ki onlar kimde olursa, her ne kadar oruç da tutsa namaz da kılsa, müslüman olduğunu sansa da o münafıktır. Bunlar şunlardır: • Konuştuğunda yalan söyler. • Söz verdiğinde sözünde durmaz. • Emanet edildiğinde hıyanet eder."* * Buhârî ve Müslim’de şöyledir: “Münafığın alâmeti üçtür: Konuştuğu zaman yalan söyler. Söz verdiğinde sözünde durmaz. Emanet edildiği zaman hıyanet eder" (Buhârî, İmân, 24; Müslim, imân, 107).
Sayfa 123 - ON ÜÇÜNCÜ ÂFET: YALAN YERE SÖZ VERMEK
“Ey müminler! Bir topluluk diğer bir topluluğu alaya almasın; belki de onlar, kendilerinden daha hayırlıdır. Kadınlar da kadınları alaya almasınlar; belki alay ettikleri kimseler kendilerinden daha hayırlıdır."* * Hucurât 49/11.
Sayfa 115 - ON BİRİNCİ ÂFET: ALAY ETMEK
Şakanın Ölçüsü
Herhangi bir düşmanlık, kin ve kırgınlığa sebep olmayan şakalara müsaade edilmiştir. Bu konuda Peygamber Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurmuştur: “Ben şaka yaparım; ancak haktan başkasını söylemem”* Şaka yapıp, haktan başkasını söylememek ancak Allah Resûlü’nün (s.a.v) işidir. Başkaları ise şaka yapmaktan gayesi ne şekilde olursa olsun insanları güldürmektir. Peygamber Efendimiz (s.a.v) buyurmuştur ki: “Bir kimse meclisteki arkadaşlarını güldürmek için öyle bir söz söyler ki, bu yüzden Süreyya yıldızından daha uzak bir mesafede ateşe atılır.”** * Heysemî, Mecmau'z-Zevâid, 9/17; Kâdî İyâz, Şifâ, 2/424; Taberâ-nî, el-Mu‘cemü’l-Kebîr, 12/391. Benzer lafızlarla bk. Buhârî, Ede-bü’l-Müfred, nr. 260; İbn Ebü’d-Dünyâ, Kitâbü’s-Samt, nr. 400. ** Ahmed, Müsned, 2/402; İbn Hibbân, Sahîh, nr. 5716; Ebû Nu-aym, Hilyetü'l-Evliyâ, 3/164.
Sayfa 101 - ONUNCU ÂFET: MİZAH/ŞAKA
Her şeyde uygun olan, ihtiyacı kadarıyla yetinmektir. Sözdeki gaye de muhataba maksadı anlatabilmektir. Bundan fazlası kötülenmiş yapmacık hareketlerdir.
Sayfa 74 - ALTINCI ÂFET: YAPMACIK KONUŞMAK