Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurmuştur:
“Müminin dili kalbinin arkasındadır. Bir şey konuşmak istediği zaman önce onu kalbiyle düşünür. Sonra onu diline döker. Münafığın dili ise kalbinin önündedir.Bir şeyi kastettiğinde onu diline döker, kalbiyle düşünmez.”*
* ibn Ebü’d Dünyâ, Kitâbü’s-Samt, nr. 425. Hasan-ı Basrî’den.
Sayfa 24 - DİLİN TEHLİKESİNİN BÜYÜKLÜĞÜ ve SUSMANIN FAZİLETİ