Bu yüzden dostlukta bütün arzu ve günahlara izni olduğunu sananlar, yıkıcı bir yanılgı içimdedirler; dostluk, doğa tarafından suçların hizmetkârı olarak deği, erdemin yardımcısı olarak verilmiştir.
Fakat insanların pek çoğu kazanç sağlamadıkça iyilik nedir bilmezler ve hayvanları gibi dostları arasında da kendilerine en çok yararı bahşedene en büyük kıymeti verirler.
Ayrıca insan sık sık dostlarından ayrı düşmesini gerektiren büyük şeylerle karşılaşır; hasret kolay olmadığı için bunu engellemek isteyenler, zayıf ve değişken bir doğaya sahiptirler ve bu sebeple de dostluğu yeterince hak etmezler.
Peki Africanus bana ihtiyaç duymuyor muydu? Hercules aşkına, hiç de bile. Ben de ona ihtiyaç duymuyordum. Onu, erdemine duyduğum hayranlıkla diğerlerinden ayrı tuttum, muhtemelen o da benim karakterime dair birkaç düşüncesiyle beni diğerlerinden ayrı tuttu. Samimi birliktelik, iyi niyeti artırdı. Her ne kadar pek çok değerli fayda vuku bulsa da birbirimizi ayrı görmemizin sebepleri, bu tür faydaların ümidiyle ortaya çıkmadılar.