Her devirde feraset sahibi padişahlar ve müteyakkız vezirler işlerinin istikrarlı ve uyum içinde olması için iki resmi görevi aynı kişiye; aynı işi de iki ayrı kişiye teklif etmemişlerdir.
İki resmi iş aynı kişiye verildiğinde o kişi aynı ilgi ve alakayı 2 işe birden verebilmesi çok zor olur, birini çok iyi yaparken diğer işte aksamalar meydana gelebilir. O zamanın şartlarınıda göz önünde bulundurusak daha da zor bir durum.
Bir işi iki kişiye verdiğiniz zamanda yine işlerde aksaklık meydana gelme ihtimali yüksek. Çünkü bir işten 2 sorumlu olduğu takdirde “diğeri yapar zaten ben çok kendimi yormayayım, hesap sorulursada suçu diğerine atabilirim” düşüncesi oluşabilir. Kitapta yukardaki alıntının geçtiği bölümde örnekleriyle çok güzel aktarılmış bu durumu.
Ali radiyallahu anh’ a sordular: “En cengâver insan kimdir?” Dedi ki: “Öfke anında kendini zapt eden ve harekete geçmeyen kimsedir. Çünkü öfke ve hiddet anı geçince pişmanlık duyar; lakin bu pişmanlık fayda etmez.”