Güli
@mimidim
Çeşitli şahitler huzurunda ara ara havada durur ve nadiren ciddi olurum. Felsefe ve mitolojiden pek anlamam, genel olarak biyoloji ve psikoloji okumayı sever ve onları alıntılarım.
Newton için evren, ilahi bir müdahalenin olmadığı, kendi üç hareket yasası ile uyumlu bir şekilde zamanın başlangıcında Tanrı tarafından kurulmuş ve o anda beri tik tak ilerleyen devasa bir saatti. Yine de kimi zaman Tanrı'nın kendisinin bile araya girmesi ve çökmesini engellemek için evrene biraz çeki düzen vermesi gerekiyordu. ( Bir diğer deyişle Tanrı, yaşam sahnesindeki dekorların, oyuncuların tepesine düşmesini önlemek için ara sıra müdahale etmelidir.)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Newton bizlere yalnızca ölümsüz hareket yasaları bırakmakla kalmadı; gök cisimlerini yöneten gizemli yasalar ile dünyayı yöneten yasaların bire bir aynı olduğu, evrene ilişkin tamamen yeni bir resim sunarak dünya görüşümüzü de tersine çevirdi. Yaşam sahnesi artık korkunç, göksel kehanetlerle sarılı değildi; oyuncular için geçerli olan kurallar dekor içinde geçerliydi.
Önceleri gökbilimciler evrenin genişlemesinin gitgide yavaşladığını düşünüyordu. Şimdi, gökadalar son hızla bizden uzaklaşırken evrenin de aslında ivmelendiğini fark ediyoruz. Maddenin %73'ünü meydana getiren aynı karanlık enerji ve evrendeki enerji, gökadaları sürekli artan hızlarda birbirinden uzaklaştırarak evrenin genişlemesini hızlandırıyor.
Bu minik sicim (elektronu kastediyor) sırayla farklı frekans ve rezonanslarda titreşir. Bu titreşen sicimi, gitarın bir teli gibi parmağımızla çekecek olsaydık, kip değiştirir ve kuark gibi bir başka atom altı parçacık haline gelirdi. Teli tekrar çekerseniz bu sefer bir nötrino olacaktır. Bu şekilde, atom altı parçacıklardaki bolluğu yalnızca sicimin farklı müzik notaları olarak açıklayabiliriz.
Artık laboratuvarda görülen yüzlerce atom altı parçacık tek bir cisim ile yani sicim ile değiştirebiliriz.
Sicim kuramına göre, bir elektronun merkezine dikkatle bakabilen bir süper mikroskobumuz olsaydı onun noktasal bir parçacık değil, aksine titreşen, ufak bir sicim olduğunu görürdük. Bir noktasal parçacık olarak görünmesinin tek nedeni araçlarımızın yetersizliğidir.