Gökyüzü öylesine yıldızlarla dolu, öylesine aydınlıktı ki, insan başını göğe çevirdiğinde “Böyle bir göğün altında nasıl olur da öfkeli ve huysuz insanlar yaşayabilir?” diye sormaktan alıkoyamazdı kendini. Aynı zamanda bu da genç işi bir sorudur, sevgili okuyucu, hem de buram buram gençlik kokan bir sorudur, dilerim Tanrı bu sorunun sizin de sık sık aklınıza gelmesini sağlar!
Dorian Gray o güzel gözleriyle ona tepeden bakıyordu, kalemle çizilmiş gibi duran biçimli dudakları küçümser bir ifadeyle bükülmüştü. Sevmekten vazgeçtiğimiz insanların duygularında her zaman bize gülünç gelen bir şeyler vardır.