Felâtun Bey'e benzediğimi düşünürüm bazı zaman. Kitapları alır, alır okumayı unuturum. Kütüphanemde tozlanır. Bazen, batıya özenirim ki bu benim Felâtun Bey yönümdür. Sonra Râkım Efendi olup bir anda bütün düşündüklerimi unutuveririm. Herkesin içinde bu iki yönün olduğunu bilirim.