Doğar doğmaz eline tutuşturdukları o ölüm korkusu denilen, hayatın, o yanında bedavadan verdikleri anlamı var ya, işte önce onu fırlatıp atacaksın! Ancak o zaman özgür olursun! Ancak o zaman, gidip de hayatının gerçek anlamını bulursun!
Dolayısıyla bir umut ya da amaca gerek yok, hayatta kalmak için. Öleceğini bilmek yeter. Hayattasın çünkü tehlikedesin. Hayattasın çünkü her saniye ölüyorsun.
Son Akşam Yemeği… Son! İsa, hayatının son yemeğini o sofrada yediği için değil. O sofrada ana yemek İsa olduğu için son. Hatta ilk ve son! İsanın ilk ve son lokması da o akşam çiğnenip yutulduğu için.